Bodrum’dan hakara makara yazıları-1

“Herkes çıplak, herkes yalnız”

Geçen Pazar Bodrum’da dostlarla yemek yerken birden karşı dağda lazerle yazılmış yazılar gördük.
Reklam yazısı sandık.
İşin aslı, sonradan anlaşıldı:
Meğer orada “Seni seviyorum Ece Erken” yazıyormuş.
Sevgilisi Erdinç Acar’ın, Erken’e ilan-ı aşkıymış.
Yani; evet reklammış, ama aşk reklamıymış.

* * *

Refik Halit Karay, “Üç Nesil Üç Hayat” kitabında, “Meşrutiyet öncesinde aşk, gizli ah’lar, of’lar, iç çekmeler, iğne ipliğe dönmeler, verem olmalardan ibaretti” diye yazar.
Delikanlı, yüzünü bile göremeden sevdiği yavuklusuna aşkını ilan etmek için penceresi önüne bir parça kömür, bir limon, bir de kuru ekmek bırakır.
Kömür, “Aşkından yandım kavruldum” demektir.
.: Karamelim Herkes Çıplak! Herkes Yalnız!-Can Dündar
Limon, “Sevdanla sararıp soldum”.
Kuru ekmek ise “Yeter ki kavuşalım, ömrümce kuru ekmek yemeğe razıyım”.
Acar’ınki bu kadar dokunaklı değil belki, ama daha okunaklı…
Üstelik dağa lazerle yazı yazdırmak, dağı delip şehre su taşımaktan daha zahmetsiz…
Ve kesinlikle kuru ekmekten fazlasını vaat eden bir jest…
Meşrutiyetle Cumhuriyet farkı bu (!)…

* * *

Öykünün sonrası daha ilginç:
Doğruysa, Ece’nin bundan önce de Erdinç Acar’ın abisiyle çıktığına dair haberler Acar’ın babasını rahatsız
etmiş. Acar da babasının sözünü dinleyip ilişkiyi bitirmiş.
Ece, Twitter’a “Bu gidişle evde kalacağım” diye yazmış.
Kendisini izleyen magazincilere de “Belli ki siz bana kimi yakıştırırsanız onunla aşk yaşayacağım” diye laf çakmış.
Farkında mısınız:
Bodrum’un alamet-i farikalarından biri haline gelen paparazziler için “Toplumu yozlaştırıyor” filan derken, aslında tersine, 2. sayfa haberlerinin bir “taassup müessesesi”ne dönüştüğünü görüyoruz.
Ece’nin dediği gibi, “Kim, kiminle, nerede, ne yapıyor”u
aştı haberler; “Kim kimi sevmeli, ne giymeli, kaç kilo vermeli, ne kadar içmeli”ye kadar uzandı.
Egemenlik alanını genişleten paparazzi, bir dönem Batı’da kilisenin üstlendiği role soyundu.
Bazen aile, bazen toplum adına denetim yapıyor.
Teşhir ederek uyarıyor.
Sözü dinlenmezse -Diana örneğinde olduğu gibi- cezalandırıyor.

* * *

Ece örneğinden yola çıkarak varmak istediğim yer başka:
Bodrum kaynaklı ikinci sayfa haberleri bize, özgürlüğün
-“serbestlik” desek daha doğru- buralarda tavan yaptığını gösteriyor.
Birkaç popüler mekanı gezince de görüyorsunuz zaten:
“Herkes ve her şey serbest…!”
Peki öyleyken neden, Sıla’nın dillerde gezen şarkısında dediği gibi, “yalnız ve çıplak, mutsuz ve damsız herkes…”?
Bunca “modern” ve rahat ilişkinin içinde “Babam istemedi” ya da “evde kaldım” türü taşra esprileri ne arıyor?
Neden kazmayla dağı delen aşıkların efsanesi asırlarca kalıyor da lazerle dağa yazılan aşkların ömrü iki gün bile sürmüyor?
Neden Meşrutiyet öncesinin “gizli ah’lar, of’lar”ının yerini çağımızda “alenî ve şehevî ah’lar-of’lar” aldığı halde, hem de alternatifin en bol olduğu mekanda herkes en çok yalnızlıktan yakınıyor?

Eskiden zor olan ayrılmaktı; sürdürmek mecburiydi çünkü…
.: Karamelim Herkes Çıplak! Herkes Yalnız!-Can Dündar
Şimdi ayrılık çocuk oyuncağı; zor olan sürdürmek…
Asırlarca çiftleri alyans prangasına vuran ailenin bu kuşakta çözülmesi, yalnızlığın tadını almış bireyler yarattı.
Lakin bunun da bir hayatı başkasıyla paylaşmaktan daha kolay olmadığı gibi daha cazip de olmadığı anlaşıldı.
Özeti şu:
Bir uçtan diğerine savrulduk.
Parktan “Çimlere basmayınız” yazısını söktük, ama talanın sonunda elimizde çimsiz, çiçeksiz bir bahçe kaldı.
“Yaşasın, ipimizi kopardık” partisi bitmek üzere…
Dileyelim bundan sonra yasaksız, talansız, yalansız, ölümsüz ilişkilerin devri başlasın.

bütün aşklar günlük hatta anlık yaşandığı için hala eski aşkları örnek gösteriyoruz ne yazıkki Dileyelim bundan sonra yasaksız, talansız, yalansız, ölümsüz ilişkilerin devri başlasın.(amin)

__________________

herşeyin anlamını hızla yitirdiği bir dönemdeyiz...

__________________
Ben yoruldum,söyle senin gücün var mı hayat...