Bir Avuç Göz Yaşınla Gelsen Karanlıklarıma

Satırlarımı son kez yüreğine eğip sana yazıyorum Yoksun işte Cümlelerim bile değişti sensizliğin vurgun saatlerinde Herşey anlamsız, herşey kapkaranlık Seninle gülümseyen satırlarım bak şimdi yokluğunda karamsarılığa büründü “Hayatımın hiç bir karesinde sevgi olmamıştı Sevgi zannetmiştim yalanları, umut zannetmiştim karanlıkları Hep severken terkedildim, hep gülümserken acıya yenildimCunku yanımda sen yoksun sevdigim

Dur!Ne olur Sende gitme

Çağır beni, çağırda büyüsün içimde biriktirdiğim bütün yalnızlıklarım! Adım adım büyür yalnızlık, yürüdükçe devasallaşır kimsesizlik! Dur!Ne olur Sende gitme! Yalnızlığın üzerime yüklediği bu sessizlik artık beni boğuyorBuradayım baksana karanlığın tam ortasında N’olur artık gitme Sana çok ihtiyacım var Kurtulmak istiyorum ama koşamıyorumKosamıyorum sensiz nolur gitme